Γιατί η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της;

26 / 07 / 2018 Έλενα Δελήπαλτα
Image

Ένας από τους βασικούς «κανόνες» της Ελληνικής Εκπαίδευσης, είναι η προετοιμασία των νέων για την αγορά εργασίας. Η προετοιμασία τους για το αύριο, ένα αύριο που θα κάνουν «τα όνειρα τους πραγματικότητα».

Προετοιμάζει όντως η Ελληνική εκπαίδευση για μία αγορά εργασίας «εκπλήρωσης ονείρων»; Βοηθάει τους νέους και τις νέες να τα πραγματοποιήσουν; Ή προετοιμάζει για μία συνθήκη φυσιολογικής ανεργίας, κατακερματισμού ονείρων και «αποτέφρωσης» του ίδιου του εργατικού δυναμικού/πληθυσμού της;

 

Χρόνια τώρα, νέοι και νέες από όλη την Ελλάδα φεύγουν στο εξωτερικό για επιπλέον σπουδές, για καλύτερες ευκαιρίες εργασίας, για μία καλύτερη ποιότητα ζωής και ένα καλύτερο μέλλον. Δεν δέχονται τη φυσιολογική και αυτονόητη μορφή που έχει λάβει η ανεργία στη χώρα μας και απλά κυνηγούν τα όνειρά τους. Μας μαθαίνουν πως το να βγούμε μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών και να δουλεύουμε για 3,60 την ώρα (στην καλύτερη περίπτωση) σε κάτι τελείως άσχετο από αυτό που σπουδάσαμε, είναι κάτι φυσιολογικό, κάτι αυτονόητο. Γιαυτή την αγορά εργασίας προετοιμάζουν τους νέους και τις νέες. Ανακυκλώνονται τα παιδιά μας στις ίδιες και ίδιες σχολές, γίνονται όλοι γιατροί, δάσκαλοι, δικηγόροι, οικονομολόγοι και τελικά, δουλεύουν όλοι μαζί στην ίδια καφετέρια. Μας προετοιμάζουν για μία αγορά εργασίας, που δεν υπάρχει.

 

Ίσως να τους έχουν μάθει, να τους έχουν περάσει στον «σκληρό τους δίσκο», πως ένα πτυχίο με «ανώτερο» τίτλο είναι καλό να υπάρχει, ακόμη και αν απλώς στέκεται περήφανα σα κορνίζα στο τοίχο του γραφείο. Ίσως να φταίει και ο ίδιος ο κορεσμός των επαγγελμάτων, που η κοινωνία τους έμαθε (ή και πίεσε υποσυνείδητα) να «επιλέξουν». Ίσως να φταίνε τα πρότυπα της οικογένειας ή και της ίδια της κοινωνίας που μεγαλώνουν. Μπορεί να πιεστήκαν από το περιβάλλον αυτό, επηρεασμένοι από τη πεποίθηση, πως το πτυχίο μπορεί να τους εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον από το παρόν και το παρελθόν τους. Το δικό τους και των γονιών τους.

 

Ας μιλήσουμε όμως λίγο και για το φαινόμενο της κοινωνικής αναπαραγωγής. Στη καπιταλιστική κοινωνία, η κοινωνική αναπαραγωγή ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από την άρχουσα τάξη. Η άρχουσα τάξη, το «κράτος», είχε τη τάση, σχεδόν από πάντα, να προμηθεύεται έτοιμα εργατικά χέρια από τις κατώτερες κοινωνικές ομάδες, «από τις αγροτικές, οικιακές κοινωνίες που διαθέτουν ακόμη γαίες για την επιβίωσή τους και τη διατροφή των παιδιών τους, ακόμη και σε περιόδους μη απασχόλησης», όπως μας λέει ο Claude Meillassoux.

 

Οι μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι κ.ο.κ, φροντίζουν τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους, να επιλέξουν το ίδιο επάγγελμα με αυτούς, ώστε να έχουν έτοιμη δουλειά, «όνομα» και δύναμη στην αγορά εργασίας.  Οι υπόλοιποι, της μικρομεσαίας τάξης, αν τύχει να αποκτήσουν μεγάλο τίτλο, είτε παλεύουν σε μάχη «ένας εναντίων όλων», είτε φεύγουν έξω. Ουσιαστικά, η ίδια η εξουσία είναι εκείνη που δεν αφήνει τα παιδιά να αξιοποιήσουν το πολυπόθητο τίτλο που απέκτησαν από τις πανεπιστημιακές σχολές.

 

Μεγαλωμένοι σε ένα σχολείο που αναπαράγει τις ήδη υπάρχουσες νόρμες, τις ίδιες πορείες στη πυραμίδα της κοινωνίας, σε ένα σχολείο που βασίζεται στο μορφωτικό, κοινωνικοπολιτισμικό και οικονομικό κεφάλαιο των γονέων, κουράστηκαν. Κουράστηκαν να βλέπουν τους ήδη προνομιούχους να εκπληρώνουν τα όνειρά τους και ψάχνουν τον τρόπο να ξετυλίξουν το περιτύλιγμα των ίσων ευκαιριών και της δωρεάν εκπαίδευσης που με περηφάνια διακηρύσσει η ελληνική κοινωνία και αυτοί που την διοικούν. Κουράστηκαν να βλέπουν να δίνονται ευκαιρίες σε ανθρώπους με «brand name», απλά και μόνο λόγω του «brand» και όχι σε ανθρώπους «no name» με ικανότητες. Δε φεύγουν, τους διώχνουν.

 

Δε φεύγουν λοιπόν, γιατί είναι εγωιστές, δε φεύγουν γιατί «έχει καλύτερα πανεπιστήμια έξω». Φεύγουν γιατί τους διώχνουν, φεύγουν για να εκπληρώσουν τα όνειρά τους, όχι τα όνειρα που κάνουν οι άλλοι γι αυτούς.

 

Όσους δεν έχουν καταφέρει να διώξουν, ίσως τους βρεις να παλεύουν με κάποιο δεύτερο πτυχίο, με κάποιο μεταπτυχιακό στο πανεπιστήμιο (ίσως) της πόλης τους. Ίσως πάλι τους βρεις να τα έχουν παρατήσει, και να έχουν ξεχάσει και οι ίδιοι τον τίτλο τους. Ίσως γυρνώντας από τη ξενιτιά, να τους βρεις να έχουν εκπληρώσει και το όνειρό τους. Ποτέ δε ξέρεις τι μπορεί να πετύχει η ψυχή ενός ονειροπόλου.

Έλενα Δελήπαλτα

Η Έλενα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτη του Παιδαγωγικού τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης (Α.Π.Θ) και είναι κάτοχος πτυχίων διαφόρων ξένων γλωσσών. Ονειρεύεται την ύπαρξη ενός σχολείου άκρως αντίθετου και διαφορετικού από το ισχύον, εμπνευσμένο από δημοκρατικούς και κριτικούς παιδαγωγούς. Όπως της λένε και οι φίλοι της, προσπαθεί να ξεσηκώσει τη δική της «Παιδαγωγική Επανάσταση». Άλλωστε, ποιος μπορεί να κατηγορήσει κάποιον για τον (Παιδαγωγικό) Ρομαντισμό του; Μπορείτε να τη βρείτε και στο άλλο.. «σπίτι» της, στη στήλη «Spread the opinions» με το tag «Παιδαγωγικό Πάρτυ» στο speakinkabout.com.

Τα 12 "κλειδιά" του άριστα στην Έκθεση!

29 / 05 / 2017

Η Έκθεση διδάσκεται από το δημοτικό και παρόλα αυτά, ένα μεγάλο ποσοστό υποψηφίων γράφει στις Πανελλήνιες κάτω από την βάση. Τι μπορούμε να κάνουμε για να το αποφύγουμε αυτό;

Πως να γράψω σωστά μια πηγή στην ιστορία;

22 / 05 / 2017

Από Δ΄Δημοτικού, μέχρι Γ΄Λυκείου τα παιδιά διαβάζουν βιβλία ιστορίας γεμάτα πηγές. Γιατί όμως όταν καλούνται να αναλύσουν πηγή, αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία;

Αναδυόμενος γραμματισμός: πώς μαθαίνουμε ανάγνωση και γραφή;

26 / 03 / 2017

Εσείς ξέρατε ότι η εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης ξεκινά πολύ πριν την Α’ δημοτικού με βιωματικό τρόπο;

Γνωρίζετε το σύνδρομο του Πίτερ Παν;

21 / 06 / 2017

«Όλα τα παιδιά μεγαλώνουν, εκτός από ένα». Με αυτή τη φράση ξεκινάει το παραμύθι του Πίτερ Παν, του αιώνιου έφηβου που φοράει πράσινα ρούχα και ζει στη χώρα του «Ποτέ».

12 φράσεις που δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά μας

29 / 07 / 2017

Όλοι ξέρουμε οτι οι γονείς επαναλαμβάνουν ατάκες όπως "να πάρεις ζακέτα" ή "πάρε τηλέφωνο μόλις φθάσεις". Άραγε, υπάρχουν φράσεις που δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά μας;

76 ιδέες για δημιουργικό καλοκαίρι με τα παιδιά

11 / 07 / 2017

Το καλοκαίρι ξεκίνησε, οι περισσότερες εξωσχολικές δραστηριότητες τελείωσαν και οι γονείς ψάχνουν ιδέες για δημιουργικό χρόνο με το παιδί τους. Υπάρχουν λύσεις;

Βρείτε μας στα Social!

Τελευταία Άρθρα

Εκπαιδευτικά ΝέαΚαταργήθηκε η μετάφραση στα αρχαία: 5+1 σκέψεις

Κεραυνός εν αιθρία συντάραξε τον μαθητικό κόσμο: καταργείται η μετάφραση των αρχαίων από τις πανελλήνιες εξετάσεις. Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες, αλλά στην πραγματικότητα είναι τόσο κακή αλλαγή;

23 / 09 / 2018

Γονείς και παιδίΓονείς και Αυτισμός : ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος

Οι «ιστορίες της διπλανής πόρτας» είναι συνήθως ιστορίες απλές- σύνθετες, κοινές-σπάνιες, αστείες-τραγικές, ευχάριστες-επώδυνες που αφορούν άλλους ανθρώπους μέχρι τη στιγμή που κάποια «ιστορία» θα χτυπήσει και τη δική μας πόρτα.

09 / 09 / 2018

ΠαιδαγωγικήΚι αν δεν περάσω στις Πανελλήνιες;

Εν αναμονή των αποτελεσμάτων, επικρατεί το άγχος μιας ενδεχόμενης "αποτυχίας”. Είναι όμως “αποτυχία” ο αποκλεισμός από το Πανεπιστήμιο, ή απλώς μια χαμένη μάχη;

25 / 08 / 2018

ΔιδακτικήΠροετοιμασία Πανελληνίων: 8 συμβουλές για τους υποψηφίους

Επάγγελμα: μαθητής. Στόχος: Πανελλήνιες. Αντέχεις;

23 / 08 / 2018

ΠαιδαγωγικήΤι θα έλεγα σε έναν πρωτοετή φοιτητή;

Ο χρόνος μετράει ήδη αντίστροφα: σε λίγες μέρες θα ξέρουμε που πέρασαν όσοι έδιναν Πανελλήνιες και οι νέες φουρνιές πρωτοετών θα είναι έτοιμες. Άραγε, τι θα μπορούσαμε να τους προτείνουμε για αυτό το νέο κεφάλαιο που ξεκινούν με τόση όρεξη;

08 / 08 / 2018