Πόσο λάθος είναι η φράση: "Εγώ και το παιδί μου είμαστε ένα";

02 / 01 / 2018 Χριστίνα Πάσχου
Image

Οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους, τα θεωρούν κομμάτι της καρδιάς τους και φροντίζουν κάθε τους ανάγκη. Συχνά όμως, φέρονται σαν να είναι ενιαία οντότητα. Άραγε, τι επιπτώσεις έχει αυτό για την ανάπτυξη του παιδιού;

"Είμαστε καλά παιδιά, διαβάσαμε, πετύχαμε, αποτύχαμε, έχουμε πυρετό, γράψαμε καλά στις εξετάσεις, περάσαμε στο πανεπιστήμιο..." είναι μερικές από τις πολύ συχνά ειπωμένες εκφράσεις που ακούμε από τους γονείς, αναφερόμενοι στα παιδιά τους. Αλλά πόσο "αθώος" είναι αυτός ο πρώτος πληθυντικός που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους γονείς;

 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι λέξεις που χρησιμοποιούμε μεταφέρουν μηνύματα, έχουν δύναμη και δυναμική, αρκεί να τις παρατηρήσουμε. Άραγε, ο πρώτος πληθυντικός ποιο μήνυμα μεταφέρει; Κάποιος θα σκεφτεί ότι είναι τέτοια η αγάπη του γονιού προς το παιδί του που το βλέπει σα να είναι μια οντότητα με αυτόν. Όμως, η ταύτιση, η αδιαφοροποίητη ένωση και τα αδιαφοροποίητα όρια του γονιού με το παιδί και το αντίστροφο είναι έκφραση αγάπης;

 

Στην πραγματικότητα, ακούγεται περισσότερο ασφυκτικό παρά απελευθερωτικό το "εμείς" στην περίπτωση αυτή. Ο κάθε άνθρωπος είτε είναι ο γονιός είτε είναι το παιδί είναι ξεχωριστή, αυτόνομη οντότητα με δικά του φυσικά, σωματικά και ψυχικά όρια ή τουλάχιστον αυτός είναι ο στόχος, αν θέλουμε να γίνουμε ανεξάρτητες, αυτόνομες και αυτόφωτες προσωπικότητες. Το "εμείς" λοιπόν μοιάζει περισσότερο να αφαιρεί, να στερεί και να αδικεί τα παιδιά.

 

 

 

Το να επιτρέπουμε στα παιδιά να βιώνουν την επιτυχία ή την αποτυχία τους ή ο,τιδηποτε άλλο ως δικά τους είναι πολύ βοηθητικό για την εξέλιξή τους, την αυτοπεποίθησή τους και εν τέλει για την ωρίμανσή τους. Τα παιδιά δεν είναι η ουρά του γονιού, ούτε είναι ένα ενιαίο "εμείς", αλλά δυο ξεχωριστά "εγώ" και "εσύ".

 

Τι μπορεί να προκαλέσει η συνεξάρτηση γονιού και παιδιού;

 

Ένα παιδί χρειάζεται ασφάλεια  και αγάπη για να εξελιχθεί σε έναν ώριμο και δυναμικό ενήλικα. Μέσα απο μια σχέση συνεξάρτησης όμως, το παιδί δεν λαμβάνει φροντίδα αλλά αντιθέτως καλλιεργεί χαρακτηριστικά που το επιβαρύνουν.  Τα σημάδια ενός συνεξαρτημένου παιδιού είναι:

 

  • χαμηλή αυτοπεποίθηση

  • ανάγκη ελέγχου

  • ανάγκη να ικανοποιεί διαρκώς τους άλλους

  • άγχος

  • αίσθηση ανεπάρκειας

  • φόβος μοναξιάς

  • προβλήματα προσωπικών σχέσεων

  • αναποφασιστικότητα

 

Να θυμάσαι λοιπόν, αγαπημένε γονιέ, ότι η επιτυχία είναι δική του, το ίδιο και η αποτυχία και αλοίμονο αν δεν είναι δικά του, αλοίμονο αν κλέβουμε άθελά μας την ευκαιρία από το παιδί να πάρει δύναμη από την επιτυχία του ή να αναλάβει την ευθύνη της όποιας αποτυχίας του. Άλλο λοιπόν είμαι γονιός, σε αγαπώ σε στηρίζω και είμαι δίπλα σου και άλλο είμαστε ένα αδιαφοροποίητο, περιοριστικό, μπλεγμένο "κουβάρι".

 

Η αγάπη για το παιδί δεν πρέπει να είναι εγκλωβιστική ούτε να κόβει τα φτερά του. Η αγάπη οφείλει να είναι απελευθερωτική, να δίνει δύναμη, να εκφράζει σεβασμό, να προσφέρει ευκαιρίες στο παιδί να είναι ο εαυτός του και τέλος να δημιουργεί χώρο.

 

Αντί λοιπόν για α΄ πληθυντικό αναφερθείτε στο παιδί σας με σεβασμό ως μονάδα, ως ξεχωριστή οντότητα και τότε να είστε σίγουροι ότι η αγάπη σας, το ενδιαφέρον σας και η διάθεσή σας να είστε δίπλα του θα πιάσουν τόπο!

 

 

Χριστίνα Πάσχου

Η Χριστίνα είναι Ψυχολόγος Α.Π.Θ, με μεταπτυχιακό στην Ειδική Αγωγή από το ΕΚΠΑ, εκπαιδευόμενη στη Συστημική Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία. Έχει εργαστεί για χρόνια στον ιδιωτικό τομέα (κέντρα ημέρας, κέντρα ειδικών θεραπειών) κυρίως με άτομα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού (ατομικές-ομαδικές συνεδρίες) και με συμβουλευτική-ψυχοεκπαίδευση γονέων. Επίσης, έχει εργαστεί ως αναπληρώτρια ψυχολόγος στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Τα 12 "κλειδιά" του άριστα στην Έκθεση!

29 / 05 / 2017

Η Έκθεση διδάσκεται από το δημοτικό και παρόλα αυτά, ένα μεγάλο ποσοστό υποψηφίων γράφει στις Πανελλήνιες κάτω από την βάση. Τι μπορούμε να κάνουμε για να το αποφύγουμε αυτό;

Πως να γράψω σωστά μια πηγή στην ιστορία;

22 / 05 / 2017

Από Δ΄Δημοτικού, μέχρι Γ΄Λυκείου τα παιδιά διαβάζουν βιβλία ιστορίας γεμάτα πηγές. Γιατί όμως όταν καλούνται να αναλύσουν πηγή, αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία;

Αναδυόμενος γραμματισμός: πώς μαθαίνουμε ανάγνωση και γραφή;

26 / 03 / 2017

Εσείς ξέρατε ότι η εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης ξεκινά πολύ πριν την Α’ δημοτικού με βιωματικό τρόπο;

Γνωρίζετε το σύνδρομο του Πίτερ Παν;

21 / 06 / 2017

«Όλα τα παιδιά μεγαλώνουν, εκτός από ένα». Με αυτή τη φράση ξεκινάει το παραμύθι του Πίτερ Παν, του αιώνιου έφηβου που φοράει πράσινα ρούχα και ζει στη χώρα του «Ποτέ».

12 φράσεις που δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά μας

29 / 07 / 2017

Όλοι ξέρουμε οτι οι γονείς επαναλαμβάνουν ατάκες όπως "να πάρεις ζακέτα" ή "πάρε τηλέφωνο μόλις φθάσεις". Άραγε, υπάρχουν φράσεις που δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά μας;

76 ιδέες για δημιουργικό καλοκαίρι με τα παιδιά

11 / 07 / 2017

Το καλοκαίρι ξεκίνησε, οι περισσότερες εξωσχολικές δραστηριότητες τελείωσαν και οι γονείς ψάχνουν ιδέες για δημιουργικό χρόνο με το παιδί τους. Υπάρχουν λύσεις;

Βρείτε μας στα Social!

Τελευταία Άρθρα

Εκπαιδευτικά ΝέαΚαταργήθηκε η μετάφραση στα αρχαία: 5+1 σκέψεις

Κεραυνός εν αιθρία συντάραξε τον μαθητικό κόσμο: καταργείται η μετάφραση των αρχαίων από τις πανελλήνιες εξετάσεις. Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες, αλλά στην πραγματικότητα είναι τόσο κακή αλλαγή;

23 / 09 / 2018

Γονείς και παιδίΓονείς και Αυτισμός : ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος

Οι «ιστορίες της διπλανής πόρτας» είναι συνήθως ιστορίες απλές- σύνθετες, κοινές-σπάνιες, αστείες-τραγικές, ευχάριστες-επώδυνες που αφορούν άλλους ανθρώπους μέχρι τη στιγμή που κάποια «ιστορία» θα χτυπήσει και τη δική μας πόρτα.

09 / 09 / 2018

ΠαιδαγωγικήΚι αν δεν περάσω στις Πανελλήνιες;

Εν αναμονή των αποτελεσμάτων, επικρατεί το άγχος μιας ενδεχόμενης "αποτυχίας”. Είναι όμως “αποτυχία” ο αποκλεισμός από το Πανεπιστήμιο, ή απλώς μια χαμένη μάχη;

25 / 08 / 2018

ΔιδακτικήΠροετοιμασία Πανελληνίων: 8 συμβουλές για τους υποψηφίους

Επάγγελμα: μαθητής. Στόχος: Πανελλήνιες. Αντέχεις;

23 / 08 / 2018

ΠαιδαγωγικήΤι θα έλεγα σε έναν πρωτοετή φοιτητή;

Ο χρόνος μετράει ήδη αντίστροφα: σε λίγες μέρες θα ξέρουμε που πέρασαν όσοι έδιναν Πανελλήνιες και οι νέες φουρνιές πρωτοετών θα είναι έτοιμες. Άραγε, τι θα μπορούσαμε να τους προτείνουμε για αυτό το νέο κεφάλαιο που ξεκινούν με τόση όρεξη;

08 / 08 / 2018